ДЗЕНЬ НЕЗАЛЕЖНАСЦІ РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ

 Сцэнарый свята для выхаванцаў рознаўзроставай групы

         Праграмныя задачы: фарміраваць элементарныя ўяўленні аб гістарычным мінулым Беларусі, уяўленні аб дзяржаўным свяце «Дзень Незалежнасці», развіваць уменне прымаць актыўны ўдзел у яго святкаванні (выконваць песні, вершы, танцы); развіваць агульныя музычныя здольнасці, цікавасць да гістарычных падзей; выхоўваць патрыятычныя пачуцці і павагу да людзей, якія абараняюць сваю краіну, пачуццё падзякі за іх подзвігі.

         Матэрыял і абсталяванне: сцяг Рэспублікі Беларусь, флагшток, шары (чырвонага, зялёнага колеру), тэлевізар, прэзентацыя з наглядным матэрыялам да свята, бутафорскія галубы, папяровыя галубы, зробленыя дзецьмі, беларускія касцюмы, ваенныя касцюмы для хлопчыка і дзяўчынкі, касцюмы «мастакоў».

         Дзеючыя асобы: вядучы, Янка і Алеся — госці свята (размаўляюць на беларускай мове).

         Ход свята:

         Дзеці ўваходзяць і маршыруюць пад песню Ірыны Дарафеевай «Беларусь Русь» з шарамі ў руках (чырвонага і зялёнага колеру).

          Вядучы: Галоўнымі сімваламі Беларусі з’яўляюцца: Дзяржаўны флаг (з’яўляецца на слайдзе) і гімн Рэспублікі Беларусь. Гучыць гімн Рэспублікі Беларусь – на ўступленне вядучы ўносіць сцяг і ставіць у флагшток, дзеці і дарослыя выконваюць Дзяржаўны гімн Рэспублікі Беларусь.

         Пад музыку песні Алены Ланской «Васільковае неба» уваходзяць госці свята Янка і Алеся ў беларускіх касцюмах з галубамі ў руках, выконваючы плаўныя танцавальныя рухі, праходзяць круг і спыняюцца побач адзін з адным.

Алеся:

Белыя галубы — колер чысціні,

Белыя галубы — знак прыгажосці.

Белыя галубы — лад у душы,

Белыя галубы — святло ў начы.

Белыя галубы – шчасце нясіце

Радасць і мір усім людзям дарыце.

Янка:

Голуб міра над зямлёю лунае

Ахіляе крылом Беларусь.

Хай вайна наш народ мінае

 І спакойна жыве Беларусь!

(сл. Рабой В.П.)

Карагод «Белая галубка» (аўтар слоў і музыкі Салай Т.М.)

1. Белую галубку мы прынеслі ў дом

І яна сумуе пад маім вакном.

Адчыню акенца, яе я адпушчу,

Словы ёй такія я сказаць хачу!

Прыпеў: Белая галубка, ляці хутчэй,

Белая галубка , ляці вышэй.

Нам з той вышыні ты крылом махні,

Будзе мірным неба на ўсей зямлі.

2. Белая галубка села і сядзіць.

На мяне вачыма пільнымі глядзіць:

Можа, ціплыню рук хоча адчуць?

Можа, мае словы хоча зноў пачуць?

Вядучы (В): Голуб — увасабленне міру і дабра. І мы сёння, у мірны для нас час, адзначаем галоўнае свята, усяго беларускага народа Дзень Незалежнасці. Гэта дзень вызвалення сталіцы Беларусі г. Мінска ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў — тэкст суправаджаецца паказам слайдаў на экране. Гэтае свята дарагое ўсім беларусам, як памяць аб тых, хто адстойваў незалежнасць сваёй Радзімы, на палях бітваў, і тых, хто працаваў у тыле на заводах і фабрыках, дапамагаў салдатам прадуктамі, адзеннем, зброяй. У гэтай вайне загінуў кожны 3-ці чалавек — паказ слайдаў. Дзеці ў ваенных касцюмах чытаюць верш Валянціны Салій “Дзеці вайны”

дзяўчынка:

 Дзецям, якія перажылі тую вайну

 Пакланіцца трэба да зямлі.

У полі, у акупацыі, у палоне

Пратрымаліся, выжылі, змаглі!

хлопчык:

Ля станкоў стаялі як байцы

На мяжы сіл, але не прагнуліся.

І малілі, каб іх бацькі,

З бойні той неймавернай вярнуліся.

дзяўчынка:

Дзеці, што без дзяцінства пасталелі,

Дзеці, абдзеленыя вайной

 Вы ў той час уволю не елі,

Але сумленныя перад сваёй краінай.

хлопчык:

Мёрзлі вы ў нетопленых кватэрах,

У гета паміралі, і ў печах.

Было няўтульна, страшна, сыра,

Але неслі на слабенькіх плячах

Ношу надмерную, святую,

Каб хутчэй міру час надышоў.

дзяўчынка:

Дзяўчынкі і хлопчыкі вайны!

 На зямлі засталося вас няшмат.

 Міру вам! Здароўя! Даўгалецця!

 Дабрыні! Душэўнага цяпла!

І няхай нідзе на белым свеце

Дзяцінства зноў не забярэ вайна!

         В.: Цяпер мы жывем у прыгожай і квітнеючай краіне пад назвай Беларусь. Паказ відэароліка пра квітнеючую Беларусь пад суправаджэнне песні «Белая Русь» (сл. Л. Забалоцкай, муз. Л. Елістратавай)

         В.: Мы па праве можам ганарыцца дасягненнямі нашай краіны ў галіне навукі, культуры, адукацыі, спорту! — паказ слайдаў. І гэта ўсё дзякуючы перамозе беларускага народа ў Вялікай Айчыннай вайне. Чытанне верша Ганны Будзько «Са святам Беларусь!»

 1дзіця :

 Беларусь святкуе Незалежнасць,

Свята няма на свеце даражэй.

Любім мы краіну як належыць,

 І свабоду нашу беражэм.

 2 дзіця:

У гэты дзень на плошчах песні, танцы,

Весяляцца вёскі, гарады.

Зіхаціць багатае ўбранства,

 Што здзяйснялі працай праз гады.

         В.: У гэты дзень ва ўсіх кутках Беларусі праходзяць святы і гулянні. Жыхары выходзяць на плошчы, гарадскія скверы да канцэртных пляцовак, каб весела адзначыць свята, удзельнічаюць у канцэртах і забаўляльных мерапрыемствах — тэкст суправаджаецца паказам слайдаў.

 У цэнтр залы выходзяць Янка і Алеся.

         Янка: А якое гулянне без народных гульняў і танцаў? Музычна-рытмічная гульня “Дудка-весялуха” Дзеці становяцца ў круг, перадаюць дудку адзін аднаму і спяваюць пад мелодыю “Полька-Янка”: Гэта дудка не прастая

Весялуха яшчэ якая

Каму ў рукі пападзе,

 Той у круг скакаць ідзе.

Дзіця з дудкай выходзіць у цэнтр круга і выконвае танцавальныя рухі, астатнія пляскаюць у далоні.

         Алеся: А цяпер, хутчэй да нас, будзем польку танцаваць! Танец “Беларуская полька” (муз.А.Кузнецова)

         Янка: Як прыемна жыць у незалежнай краіне, дзе шмат лясоў, палёў, рэк і азёр, дзе магчыма сустрэць саміх буслоў – птушак, якія з’яўляюцца сімваламі мудрасці, міралюбія і нацыянальнай чысціні. Чытанне верша “Белы Бусел” (автор Петрова Н.В.)

Белы бусел пралятая,

Узмахнуў сваім крылом:

 “Жыць вам тут – курлыкнў людзям.

 Зямлю гэту “Белай Руссю назавём”.

Белы бусел – сімвал краю.

Людзі так яго завуць.

Калі бусел пралятае,

 Значыць шчасце ў кожны кут.

Флэшмоб под песню «Аист на крыше» (сл. А.Поперечного, муз. Д.Тухманова)

         В.: Шчасце — гэта калі жывем у тым месцы, куды хочацца вярнуцца, гэта месца, дзе цябе заўсёды чакаюць і табе ўсе рады, дзе знаходзіцца твая сям’я і сябры. Гэта месца, дзе можна атрымаць асалоду ад прыгажосці прыроды і ведаць, што над табой заўсёды мірнае неба — паказ слайда.

Пастановачны танец пад песню “Зямля з блакітнымі вычамі”

Гульня “Бульба”

         В.: Краіна ў якой мы жывем дорыць нам шчаслівае дзяцінства.     

Здесь всё как в сказке, как в стране чудес

Моря и горы, реки, водопады,

 Сады весной, поля, луги и лес…

Прекрасный мир: волшебный, чистый, звонкий…

 В палитру красок радужных одет… – показ слайда.

 Дзеці працягваюць:

 Мир солнечного детства моего.

 Он полон счастья, доброты и света.

Он так огромен, красочен, как лето.

Которых я люблю, которым верю,

Частицу сердца и души отмерю.

И очень счастлива в том мире я.

Пастановачная пляска выхаванцаў пад песню     

 “Мир, который нужен мне” (сл.С.Золотухина, муз.А.Ермолова)

Двое дзяцей -“мастакі” выконваюць танцавальныя рухі з палітрамі і пэндзлікамі ў руках, невялікая група дзяцей — у іх на падтацоўцы з каляровымі стужачкамі ў руках). У цэнтр залы выходзяць Янка і Алеся з галубамі ў руках і чытаюць верш

Заставайцесь дзецьмі хоць самую маласць.

 І глядзіце на мір, усміхаячуся ўсім.

Зберажыце вы тое, з чым нарадзіліся

 І будзе вам мір на ўсёй нашай Зямлі.

Плясказ галубамі пад песню “Птицы, мои, птицы…” (сл.О.Жукова, муз. О.Елесеенкова)– танцуюць усе дзеці.

В.: Мы любім сваю Радзіму. Мы любім Беларусь. Мы любім наш аграгарадок Палужжа.

1дзіця:

Спасіба за шчаслівае дзяцінства!

За мірнае неба над галавой.

За сям’ю якая побач

За сяброў, якія заўжды са мной

Чытанне верша суправаджаецца паказам слайдаў з выявамі аграгарадка “Палужжа”

         Выхаванцы з паветраннымі шарамі у руках выконваюць песцю

«Радзіма» муз. і сл. С.Галкінай  у канцы махаюць імі і выходзяць з залы