Сцэнарый мерапрыемства «Дзень Ведаў»

тэма: “ Эстафета пакаленняў: захоўваючы мінулае, ствараем будучыню”

выхавацель дашкольнай адукацыі

Благадарава Л.М.

Абсталяванне: сцяг Рэспублікі Беларусь , гімн, куфар(у ім мыльныя бурбалкі, упакоўка паветраных шароў, новая цікавая кніга (казка), невялікія салодкія прызы (пячэнне ў выглядзе літар і лічбаў для ўсіх дзяцей).

Мэта: Стварэнне святочнай, радаснай атмасферы для дзяцей, абагульннне ведаў  дзяцей аб свяце, развіццё  пазнавальнай актыўнасці.

Задачы:

  • стварыць станоўчую матывацыю да вучэбнай дзейнасці;
  • ўзбагачаць слоўнік дзяцей;
  •  развіваць творчасць, навучацца адгадваць загадкі; развіваць навыкі міжасобаснага ўзаемадзеяння з аднагодкамі і дарослымі.

Вядучы: Добры дзень, дарагія рабяты! Сёння у нашым дзіцячым садзе пройдзе свята “ Дзень ведаў”. Для нас — гэта важны і радасны дзень, пачатак новага этапу ў свеце адкрыццяў і гульняў, самы доўгачаканы дзень для тых, хто ідзе ў краіну Ведаў. І пачынаем нашу ўрачыстую лінейку мы з падняцця сцяга. (паднімаецца сцяг і гучыць гімн Беларусі)

                               Ход мерапрыемства:

В: Вось і скончылася лета, і мы ўсе разам сабраліся ў нашай установе адукацыі. Наша свята называеццца … (дзеці дружна адказваюць: Дзень Ведаў”)

В: Правільна! Дзень ведаў — гэта не толькі для школьнікаў, але і для нас, дашкалят! Бо мы таксама вельмі любім пазнаваць новае, гуляць у разумныя гульні, спяваць і танцаваць. Сёння нас чакае дзіўнае падарожжа ў Краіну Ведаў! Гатовыя?

Дзеці: Так!

В: Тады ў шлях! Паглядзіце, у мяне нават ёсць карта “ Краіны Ведаў”.

(Паказвае карту). Ой, а што гэта? Падобна, хтосьці ўжо быў тут і ўсё пераблытаў! Хто ж гэта мог зрабіць? (У залу пад забіяцкую музыку забягае Нязнайка. Ён азіраецца па баках, чухае патыліцу.)

Нязнайка (Захар): Ой-ой-ой! Куды гэта я патрапіў? Так шмат дзяцей! Вы хто?

В: Гэта наш дзіцячы садок, а мы — дзеці з садзіка «Валошка» (назва садзіка). А ты хто?

З:  Я? Я самы вядомы… Нязнайка! Я як раз шукаў Краіну Ведаў, хацеў стаць разумным, але, здаецца, я сваю карту сапсаваў, заблытаўся і прыбег да вас. Вы не дапаможаце мне яе паправіць?

В: Дзеці, дапаможам Нязнайку? Ён хоча стаць разумным, а без карты яму не знайсці дарогу!(Дзеці згаджаюцца).

З: Ура! Тады давайце праверым, а вы самі гатовыя да Краіны Ведаў? Я прапаную вам крыху патрэніравацца! Згуляем у маю любімую гульню — «Збяры партфель»!

Гульня №1: «Збяры партфель» (на ўвагу)

З: Я буду называць розныя прадметы. Калі прадмет патрэбен школьніку ў партфелі — вы пляскаеце ў ладкі. Калі не – тупаеце нагамі. Дамовіліся?

(Называе словы: падручнік, лялька, сшытак, машынка, ручка, талерка, аловак, мячык, гумка, падушка. Нязнайка можаспецыяльна блытаць дзяцей і радавацца, калі яны памыляюцца, але дзеці яго папраўляюць.)

З: Малайцы! Ай ды дзеці! Усё ведаеце! А на чым можна дабрацца да Краіны Ведаў? На машыне? На самалёце?(адказы дзяцей)

В: Я прапаную адправіцца на чароўным паравозіку! Займайце вагоны!

(Дзеці ўстаюць адзін за адным, бяруцца за плечы.)

Гульня-танец «Паравозік»

Пад вясёлую музыку («Паравозік-чух-чух» ці аналагічную) «паравозік» з дзецьмі едзе па зале.

Нязнайка кіруе: «Едзем павольна! Цяпер хутчэй! Запавольваем  ход! Тунэль!» (дзеці прысядаюць). «Горка!» (дзеці паднімаюцца на шкарпэткі). Паравозік «прыязджае» да карты.

В: Вось мы і прыехалі! Глядзі, Нязнайка, першы прыпынак–

«Скарбонка Загадак»! Каб прайсці праз лес, трэба адгадаць загадкі. Дзеці, дапаможам?

“Скарбонка загадак”

З: Ой, я загадкі не вельмі люблю, я заўсёды іх няправільна адгадваю!(Вядучы і Нязнайка па чарзе загадваюць простыя загадкі пра школьныя прылады, Рэспубліка Беларусь, рамества Беларусі. Дзеці адгадваюць. Нязнайка спачатку кажа няправільны адказ, дзеці яго выпраўляюць.)

У снежным полі па дарозе

Імчыцца конь мой аднаногі

І на шмат-шмат гадоў

Пакідае чорны (сіні)след. (Ручка)

Калі ты яго вывастрыш,

Намалюеш усё, што хочаш!

Сонца, мора, горы, пляж.

Што ж гэта?(Аловак)

Стаіць цудоўная лава,

На ёй селі ты ды я.

Лава вядзе абодвух нас

З году ў год,

З класа ў клас.(Парта)

Ты гутары часцей з ёй,

Станеш у чатыры разы разумнейшым. (Кніга)

Па чорным белым

Пішуць раз-пораз.

Патруць анучкай

Чыстая старонка.(Школьная дошка)

Хто я, калі шчырасць

Галоўная мая рыса?(Лінейка)

Лісты ў яе белыя-белыя,

Яны не падаюць з галінак.

На іх я памылкі раблю

Сярод палосак і клетак.(Сшытак)

В: Малайцы! Усе загадкі адгадалі! Лес прапускае нас. Куды ж нам далей па карце?(Глядзіць на карту). А наступная астаноўка  – «Гара Лічылкі»!

Гара Лічылкі”

З: Ой, лічыць я зусім не ўмею!

В: Нічога, мы цябе навучым! Рабяты, давайце палічым ад 1 да 10 хорам!(Дзеці хорам лічаць). А зараз давайце палічым, колькі разоў мы разам падскочым!(Усе разам скачуць і лічаць: 1, 2, 3, 4, 5!).

З: Як выдатна! Я ўжо амаль вучоны! Цяпер я ведаю, што пасля пяці ідзе… э-э-э… агурок?(Дзеці смяюцца і выпраўляюць: «Шэсць!»).

В: Выдатна! Мы пакарылі і Гару Лічылкі! Застаўся апошні этап — пераплысці «Раку Творчасці»! Чым мы можам намаляваць нешта прыгожае на паперы?(Дзеці: мялкамі!).

РакаТворчасці

В:Мы зараз усе разам намалюем адно вялікае  сонейка – эмблему нашага дзіцячага сада.(Вядучы і Нязнайка просяць дзяцей «намаляваць» спачатку вялікае кола, потым праменьчыкі, вочкі, усмешку. Уключаецца меладычная музыка.)

З: Якое прыгожае сонейка атрымалася! Я такое ніколі не бачыў! Глядзіце, а што гэта там зіхаціць?

(Падводзіць дзяцей да куфра, які быў загадзя прычынены тканінай або стаіць у куце). Ой, дык гэта ж куфар! Мусіць, са скарбамі! Можа, мы яго заслужылі?

В: Вядома! Вы прайшлі ўсе выпрабаванні, дапамаглі Нязнайцы, былі дружнымі, смелымі і кемлівымі! Давайце адкрыем яго!

(Усе разам адчыняюць куфар. Нязнайка з ахамі дастае яго змесціва.)

З: Глядзіце-ка! Дыгэта ж сапраўдныя скарбы! Бурбалкі для радасці! (пускае мыльныя бурбалкі).Дробныя для творчасці! Паветраныя шары для свята! І кніга ой! Якая прыгожая кніга! Цяпер вы мне будзеце яе чытаць, і я стану самым разумным! І яшчэ тут ёсць салодкія літары і лічбы! Вы іх, мусіць, ужо ўсё ведаеце?

В: Вядома ведаюць! І зараз мы ўсе разам пачастуемся і будзем весяліцца!(Раздае пачастунакі дзецям).

З: Дзякуй вам! Вы такія малайцы! Цяпер я ведаю, што быць разумным – гэта выдатна і весела! Я абавязкова пайду ў Краіну Ведаў і буду вучыцца! А зараз давайце ўсе  разам патанцуем!

(Уключаецца агульная вясёлая дыскатэка. Нязнайка і Вядучы танцуюць  з дзецьмі.)

В: Вось і падышло да канца наша маленькае вандраванне. Віншуем усіх з Днём Ведаў! Жадаем вам шмат цікавых адкрыццяў, вясёлых гульняў і добрых сяброў!

Нязнайка: Да пабачэння, дзеці! Сустрэнемся ў Краіне Ведаў! (Нязнайка развітваецца і сыходзіць. Свята завяршаецца.)